KANBAN
Kanban (japanisch für Karte, Tafel) ist eine Beschaffungsstrategie zur synchronen Steuerung der Produktion, die auf dem Pull-Prinzip (Supermarktprinzip) beruht. Das Gegenteil davon ist die Taylor-Theorie mit dem Push-Prinzip.
Kurzbeschreibung
Kanban jak również synchroniczny system produkcji oraz KAIZEN zostały stworzone i użyte przez Taiichi Ohno z Toyoty (japońskiego koncernu samochodowego). Stanowią one bardzo ważne narzędzie służące utrzymaniu koncepcji Just in Time. Filozofia ta opiera się na zamyśle, aby uruchamiać dopiero wtedy produkcję, kiedy pewna określona ilość zmagazynowanego towaru zostanie naruszona. Aby zapewnić dostęp do informacji na poszczególnych odcinkach produkcji używa się kart KANBAN, które krążą pomiędzy źródłem materiału (miejsce udostępniania towaru) a miejscem jego zużywania. Zapotrzebowanie zostaje zapewnione przez magazyny buforowe wyposażone w pojemniki KANBAN. Przepływ materiału pomiędzy miejscem jego udostępniania a zużywania działa jako samodzielny krąg reguł (zasada supermarketu).
Man unterscheidet zwischen Ein-Karten- und Zwei-Karten-Kanban, wobei das Zwei-Karten-Kanban weiter unterteilt wird in Transport (Unternehmens- und Lieferantenkarten) und Produktion (Signal- und Materialkarten).
Merkmale und Anforderungen
Die KANBAN-Karte muss für den Lieferanten Bedarfsinformationen enthalten wie Teilenummer, Produktbezeichnung, Aussehen, Art des Behälters, Stückzahl pro Behälter, wer sie benötigt und wo sie gelagert werden. So wird sichergestellt, dass nur so viele passende Teile produziert werden, wie die Produktionseinheit benötigt.